เทคนิค 10 ข้อ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 33 / 82

ศีลข้อ 8 คือ อุจจาสะยะนะมะหาสะยะนา เวระมะณี หมายถึง เจตนาเครื่องงดเว้นจากการ นอนที่นอนอันสูงใหญ่ ภายในยัดด้วยนุ่น และสำลี การนอนที่นอนนุ่มๆ ทำให้เกิดความเกียจคร้าน ไม่อยาก ตื่น เพราะติดอยู่ในสัมผัสที่

ศีลข้อ 8 คือ อุจจาสะยะนะมะหาสะยะนา เป็นการงดเว้นจากที่นอนที่สูงและนุ่ม เพื่อลดตัณหาและส่งเสริมความบริสุทธิ์ในการประพฤติพรหมจรรย์ ข้อปฏิบัติเพิ่มขึ้นมีเป้าหมายลดละความอยาก ทั้งนี้ เพื่อยกระดับการรักษาศ

7. นัจจะคีตะวาทิตะวิสูกะทัสสะนะ มาลาคันธะ วิเลปะนะ ธาระณะ มัณฑะนะ วิภูสะนัฏ ฐานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ (ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือ เจตนาเครื่องงดเว้นจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี ดูการละเ

การรักษาศีล 8 หรืออุโบสถศีล ไม่เพียงแต่มีอานิสงส์ให้จิตใจสงบ ยังเป็นการลดช่องว่างระหว่างชนชั้น และเป็นการคุมกำเนิดตามธรรมชาติ พระพุทธเจ้าตรัสว่าอุโบสถมี 3 ประเภท คือ โคปาลกอุโบสถ นิคัณฐอุโบสถ และอริยอ

สรุปท้ายบท จากการศึกษาเรื่องศีล จะเห็นได้ว่า หากเราตั้งใจรักษาศีลเป็นอย่างดีแล้ว ผลหรืออานิสงส์จะ เกิดขึ้นตามมามากมาย ซึ่งสามารถสรุปได้เป็น 3 ระดับ ดังต่อไปนี้ ผลในปัจจุบันชาติ 1. ทำให้มีความสุขกายสบา

การศึกษาผลของการรักษาศีลแบ่งออกเป็น 3 ระดับ, ผลในปัจจุบันชาติคือมีความสุขกายสบายใจ, ไม่โกรธ, สัมมาทิฏฐิที่มั่นคง; ผลในภพหน้าคือไปสุคติโลกและมีสุขภาพร่างกายดี; ผลสูงสุดคือบรรลุมรรคผลนิพพานเพื่อรู้แจ้งจ

10.8 ระดับของการเจริญสมาธิ การฝึกใจให้หยุดนิ่งจนกระทั่งเกิดสภาวะที่เป็นสมาธิ แบ่งออกได้เป็น 3 ระดับ คือ 1. ขณิกสมาธิ คือ สมาธิชั่วขณะ เป็นสมาธิในระดับที่คนทั่วๆ ไปใช้ในการปฏิบัติหน้าที่การงาน ในชีวิตป

บทความนี้กล่าวถึงระดับของการเจริญสมาธิ แบ่งออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ขณิกสมาธิ อุปจารสมาธิ และอัปปนาสมาธิ โดยอุปสรรคในการเจริญสมาธิคือ นิวรณ์ที่มีด้วยกัน 5 อย่าง คือ กามฉันทะ พยาบาท ถีนมิทธะ ซึ่งทำให้จิต

แนวคิด การเจริญภาวนามีวัตถุประสงค์เพื่อให้ได้สุขในปัจจุบัน เพื่อให้ได้สุขในสัมปรายภพ และ เพื่อให้ได้สุขอย่างยิ่ง คือ พระนิพพาน ซึ่งเมื่อเราได้ลงมือปฏิบัติอย่างจริงจังด้วยวิธีการ ที่ถูกต้องแล้ว อานิสงส

การเจริญภาวนามีวัตถุประสงค์เพื่อให้ได้สุขในปัจจุบันและสัมปรายภพ รวมถึงสุขสูงสุด คือ พระนิพพาน การปฏิบัติอย่างจริงจังจะสร้างอานิสงส์ให้แก่ผู้ปฏิบัติ วัตถุประสงค์มี 2 ข้อ ได้แก่ การเข้าใจวัตถุประสงค์ของ

บทที่ 11 วัตถุประสงค์และอานิสงส์ของการเจริญภาวนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “ผู้ฉลาดควรพยายามเอาร่างกายที่มีความตาย มีความแก่อยู่เป็นนิตย์ และมีความเดือดร้อนด้วยกิเลสเป็นต้น แลกกับพระนิพพานที่มีแต่สัน

บทที่ 11 กล่าวถึงวัตถุประสงค์ของการเจริญภาวนาที่จะนำไปสู่พระนิพพานโดยอิงจากหลักมัชฌิมาปฏิปทา และการเปรียบเทียบการปฏิบัติที่ถูก และไม่ถูกวิธี การได้สุขในปัจจุบัน และสุขในสัมปรายภพ เป็นสำคัญ รวมถึงอานิส

11.1.1 เพื่อให้ได้สุขในปัจจุบัน คนเราทุกคนล้วนปรารถนาความสุขความสุขที่แท้จริงที่ไม่มีความทุกข์เจือปนต้องเริ่มต้นที่การเจริญ ภาวนา อาจกล่าวได้อีกอย่างหนึ่งว่า การทำภาวนามีผลต่อการดำเนินชีวิตให้ประสบควา

มนุษย์ทุกคนต้องการความสุขที่แท้จริงและไม่ทุกข์ โดยศาสนาพุทธชี้ให้เห็นว่า การทำสมาธิและการดูแลจิตใจมีความสำคัญมากกว่าการมีวัตถุเพียงอย่างเดียว การทำภาวนาและการฝึกฝนจิตใจเป็นสิ่งสำคัญที่จะนำไปสู่ความสุข

นี้เป็นข้อบ่งชี้ให้เห็นถึงพุทธประสงค์ที่ว่า นอกจากเราจะต้องละเว้นจากความชั่ว หรือบาปอกุศล ทั้งปวง และหมั่นสั่งสมความดี สร้างบุญบารมีโดยทั่วๆ ไปแล้ว ทุกคนยังมีหน้าที่ที่สำคัญสำหรับชีวิตอีก อย่างหนึ่ง ค

การเจริญภาวนาเป็นหน้าที่สำคัญของทุกคนในการทำให้จิตใจผ่องใสและห่างไกลจากกิเลสอาสวะ การปฏิบัติตามแนวทางของพระพุทธองค์ไม่เพียงแต่ทำให้เกิดความสุขในชีวิตปัจจุบัน แต่ยังส่งผลให้ได้รับความสุขในโลกหลังความตา

11.2 อานิสงส์ของการเจริญภาวนา การฝึกใจให้เกิดสมาธิ โดยทำใจให้หยุดนิ่งอยู่ภายในกลางกายนี้ มีอานิสงส์ที่สำคัญ 5 ประการ คือ 1. ได้เข้าถึงความสุขที่แท้จริง 2. ได้ฌานสมาบัติ 3. ได้วิปัสสนา 4. ได้นิโรธสมาบั

การฝึกใจให้สงบภายในกลางกายมีอานิสงส์สำคัญ 5 ประการ ได้แก่ ความสุขที่แท้จริง, ฌานสมาบัติ, วิปัสสนา, นิโรธสมาบัติ และอายตนนิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแสดงให้เห็นว่า ความสุขคือการเข้าถึงความสงบ สมาธิช่วยให

3) กระแสบาปอกุศลที่เข้าแทรก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “บุคคลพึงรีบขวนขวายในความดี จึงห้ามจิตเสียจากบาป เพราะว่าเมื่อบุคคลทำความดีช้าอยู่ ใจจะยินดีในบาป” 1 ธรรมชาติของกระแสบาปมักจะเข้าแทรกในใจของมนุษย

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับกระแสบาปอกุศลที่เข้ามาแทรกในจิตใจของมนุษย์ และความไม่แน่นอนของชีวิตที่กระตุ้นให้ต้องสั่งสมบุญเพื่อความสุขในโลกสวรรค์ แม้เราจะลืมอดีตชาติไป แต่ถ้าเรามีความคุ้นเคยกับการทำค

ความนํา บทที่ 1 ความรู้เบื้องต้นเรื่องวัฒนธรรมชาวพุทธ มนุษย์ทุกคนมีฐานะเป็นสมาชิกของสังคมที่ตนอาศัยอยู่ และมีความสัมพันธ์ด้านต่างๆ ต่อกัน ตลอดจนการพึ่งพาอาศัยอยู่ร่วมกันเป็นหมู่คณะ โดยมีเป้าหมายเพื่อค

บทที่ 1 ของหนังสือเล่มนี้นำเสนอความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับวัฒนธรรมชาวพุทธ โดยอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกในสังคมที่ต้องพึ่งพาอาศัยกันเพื่อความอยู่รอดและความสุข ขณะที่การพัฒนานิสัยทางสังคมและการอบร

1) ปัจจัย 4 ได้แก่ ปัจจัยที่ 1 อาหารการกิน เช่น ตั้งแต่เกิดจนตาย คนทุกคนต้องย้ำคิด พูด ทำในเรื่องกินก่อนทั้งนั้น เช่น พอตื่นเช้า ก่อนออกไปทำงาน หรือไปเรียนหนังสือก็คิดแล้วว่า วันนี้จะกินอะไรดี หรือแม้

ปัจจัย 4 ประกอบด้วย อาหาร การแต่งกาย ที่อยู่อาศัย และการรักษาสุขภาพ เป็นเรื่องสำคัญในการใช้ชีวิตประจำวันของมนุษย์ ตั้งแต่การคิดกินอาหารในทุกวัน ไปจนถึงการเลือกเสื้อผ้าและการเตรียมที่อยู่อาศัยเพื่อรับม

เกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำ การซัก 1. ผ้าสะอาด โดยเฉพาะบริเวณจุดสกปรกมาก เช่น คอ ขอบแขน 2. ไม่บิดผ้า 3. ไม่แช่ผ้าค้างคืน การตาก 1. กลับตะเข็บก่อนตากทุกครั้ง 2. ตากเสื้อผ้าตามรูปทรง ถ้าเป็นผ้าเช็ดตัว ผ้าห่ม ให

การซักผ้าควรทำให้สะอาด โดยเฉพาะบริเวณจุดสกปรก เช่น คอ ขอบแขน ไม่ควรบิดหรือแช่ผ้าค้างคืน การตากผ้าควรกลับตะเข็บและตากตามรูปทรง การดูแลห้องน้ำเป็นสิ่งสำคัญเพราะเป็นหน้าตาของบ้าน ห้องน้ำที่สะอาดช่วยสร้าง

4.3 การบำบัดรักษาเบื้องต้น 4.3.1 คุณลักษณะของคนไข้ที่หมอต้องการ ในทางพระพุทธศาสนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสสอนไว้ใน ปฐมอุปัฏฐากสูตร สรุปความได้ว่า ภิกษุไข้ที่เป็นผู้พยาบาลยาก มีลักษณะ 5 ประการ ดังนี้

เนื้อหาเกี่ยวกับลักษณะของคนไข้ที่มีผลต่อการรักษาในทางพระพุทธศาสนาและการแพทย์ โดยมีการแบ่งลักษณะเป็นผู้พยาบาลยากและง่าย พร้อมอ้างอิงจากปฐมอุปัฏฐากสูตรและความเห็นจากแพทย์ผู้มีชื่อเสียง ซึ่งเน้นความสำคัญ

บังเกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มคิด ขณะทำก็ไม่นึกเสียดาย ให้มีใจเป็นสุข หลังจากให้ไปแล้วก็ปลื้มปีติยินดีในทานนั้น ไม่นึกเสียดายในภายหลัง บุญกุศลจึงจะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในการเตรียมของตักบาตร เช่น ข้าวสาร อา

การถวายทานเป็นการทำให้ใจสุขและเกิดบุญกุศล การเตรียมของตักบาตรควรใส่ใจที่ความเหมาะสมของอุณหภูมิอาหาร โดยควรยกของถวายด้วยความเคารพและกล่าวคำถวายทาน การถวายสังฆทานคือการถวายวัตถุให้แก่สงฆ์เพื่อพระสงฆ์ใช้

6.5 พิธีกรรมในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา พิธีวิสาขบูชา ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 เป็นวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ประชาชนจะพากันทำบุญตักบาตร ฟังพระธรรมเทศนาตอนเช้า ครั้นตอนย่ำ

ในพระพุทธศาสนามีพิธีกรรมที่สำคัญในวันวิสาขบูชาซึ่งตรงกับวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยประชาชนจะทำบุญและฟังพระธรรมเทศนา ส่วนพิธีเข้าพรรษาเป็นประเพณีที่พระภิกษุสงฆ์จะตั้งใจอยู

“ภิกษุทั้งหลาย..... พวกเธอจงเที่ยวจาริกไป เพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่ ชนเป็นอันมาก เพื่ออนุเคราะห์ชาวโลก จงแสดงธรรมอันงามในเบื้องต้น ท่ามกลาง และ ในที่สุดจงประกาศพรหมจรรย์พร้อมทั้งอรรถ

บทความนี้มีการเน้นย้ำถึงหน้าที่และความรับผิดชอบที่ทุกคนต้องมีในสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักศึกษาและผู้มีบทบาทต่างๆ ในการทำงานให้ดีที่สุด สำหรับภิกษุสงฆ์ได้มีการกล่าวถึงการแสดงธรรมเพื่อประโยชน์และความสุข

ดังนั้น การฝึกอบรมเบื้องต้นก็คือ การศึกษา ศีล สมาธิ ปัญญา นั่นเอง ซึ่งพระสาวกต้องอาศัย ความพากเพียรพยายามในการศึกษาและปฏิบัติเรื่อยไป จนกว่ากาย วาจา ใจ จะใสสะอาดบริสุทธิ์หลุดพ้น ในวันใดวันหนึ่งได้ สมด

การศึกษาในพระพุทธศาสนาชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการฝึกอบรมในด้านอธิศีล อธิจิต และอธิปัญญา โดยพระภิกษุจำเป็นต้องใช้ความพยายามและความตั้งใจในการปฏิบัติตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อให้กาย วาจา ใจ ข

1.3.1 ลักษณะของการฝึกอบรม สำหรับบางท่านที่เคยศึกษาประวัติของพระอรหันตสาวกมาบ้างแล้ว คงอดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไม พระสาวกแต่ละท่านจึงมีวิธีการ หรือใช้ระยะเวลาในการฝึกฝนอบรมตนเองแตกต่างกันไป บางรูปรวดเร็ว จน

การฝึกอบรมในพระพุทธศาสนาแสดงให้เห็นถึงความหลากหลายของวิธีการและระยะเวลาในการบรรลุธรรมของพระสาวกแต่ละท่าน มีการตั้งอยู่ในอรหัตผลที่ต้องการการศึกษาและการปฏิบัติอย่างเป็นขั้นตอน ซึ่งอ้างอิงจากพระธรรม คำส

พระจักขุปาล : “พระเจ้าข้า ข้าพระองค์บวชแล้วแต่เมื่อแก่ ไม่สามารถ จะบำเพ็ญคันถธุระให้บริบูรณ์ได้ แต่จักบำเพ็ญวิปัสสนาธุระให้บริบูรณ์ ขอ พระองค์ตรัสบอกพระกรรมฐานแก่ข้าพระองค์เถิด” ในการศึกษาทั้ง 2 รูปแบ

เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาในพระพุทธศาสนา ที่แบ่งเป็นสองรูปแบบคือคันถธุระ (การเรียนรู้ให้เข้าใจพระพุทธวจนะ) และวิปัสสนาธุระ (การปฏิบัติกรรมฐานและการทำสมาธิ) ซึ่งนำมาซึ่งประโยชน์ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น การ